شمارهٔ ۳۶ - قطعه آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دو نگاهی که کردمت همه عمر
نرود تا قیامت از یادم
نگه اولین، که دل بردی؛
نگه آخرین، که جان دادم!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به یاد دو نگاه مهم در زندگی معشوق می‌پردازد. نگاه اول که باعث شیفتگی و دلبستگی شاعر شده و نگاه آخر که با جدایی و مرگ عواطف او همراه است. شاعر تأکید می‌کند که این دو نگاه هرگز از یادش نخواهد رفت و تأثیر عمیقی بر زندگی‌اش گذاشته‌اند.