شمارهٔ ۴۰ - ماده تاریخ (۱۱۷۱ه.ق) آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از فقدان حاجی صادق قدسی می‌گوید که به علت ناهنجاری‌های دنیا و دوری از آسمان، از جهان رخت بر بسته و به بهشت جاودان رفته است. روح او به راحتی و آرامش به قصر بهشت رسید. شاعر همچنین اشاره می‌کند که برای ثبت این واقعه، نام او را در تاریخ نوشته است و از رفتن او افسوس می‌خورد.