شمارهٔ ۵ - قطعه آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آذر کسان که با تو دم از شاعری زنند
جغدند و جغد را نفس بلبل آرزوست
کی گربه پا بجرگ پلنگان نهد اگر
از شخص شیر بر تن او در کشند پوست
گیرم ذباب، جلوه گر آید بشکل نحل؛
کو نیش بهر دشمن و، کو نوش بهر دوست؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به نقد کسانی میپردازد که ادعای شعری دارند اما فاقد عمق و حقیقتاند. او از قیاسهای مختلف استفاده میکند تا نشان دهد که مانند جغد، این افراد بدون تواناییهای واقعی فقط در ظواهر باقی ماندهاند. همچنین به گربهای اشاره میکند که نمیتواند خود را به پلنگی بزرگ تبدیل کند. در پایان، به اهمیت واقعیات میپردازد و میگوید که همچون مگس، شکل ظاهری مهم نیست بلکه تاثیر و نتیجه اعمال است که اهمیت دارد.