شمارهٔ ۱ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دیدمت ای شمع شب افروز، مرا
سوزی است که، جان سوزد، از آن سوز مرا
یک روز چرا نمی نشینی با من؟!
آخر ننشاندی تو باین روز مرا؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دیدن محبوبش که مانند شمعی در شب می‌درخشد، احساس سوز و شگفتی می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که یک بار با او بنشیند و در کنار او باشد، چرا که نبودش باعث درد و آتش سوزان در دلش شده است.