شمارهٔ ۱۰۰ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در خرابه‌ای، دو سه گز دورتر، با دختری زیبا و شاداب نشسته‌ام. او از من می‌خواهد که می‌نوشم، وگرنه باید از دل خودم مایه بگذارم. همچنین، اگر لبانم را نازک کنم و بزنم، بهتر است تا اینکه خود را آزار دهم.