شمارهٔ ۹۸ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شب بیتو چو باشم، سحرم ناید باز
ور با تو نشینم، رسدم صبح فراز
در حیرتم از کار شب خود، کآن شب
چون با تو بود کوته و، چون بی تو دراز؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غزل بیانگر احساس شاعر نسبت به شب و روز است. او می‌گوید وقتی در شب با معشوقش باشد، صبح زود می‌رسد و احساس سرزندگی دارد، اما وقتی به تنهایی است، شب طولانی و کسل‌کننده به نظر می‌رسد. این تفاوت ناشی از وجود یا عدم وجود محبوبش است که باعث می‌شود زمان به گونه‌ای متفاوت بگذرد.