شمارهٔ ۱۰۲ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس عمیق فردی است که به خاطر دوری معشوقش دچار درد و رنج است. او از معشوقش می‌خواهد تا وعده دهد که هر روز و شب را برای او دل بسوزاند. در این شعر، شب و روز به عنوان نمادی از زمان‌های متمادی برای انتظار و یادآوری معشوق به کار رفته و احساس تنهایی و نارضایتی شاعر نمایان است.