شمارهٔ ۱۰۴ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از زیبایی و درخشش چهره معشوق خود در شب و روز صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که شب‌هایش با نور مه معشوق روشنی می‌گیرد و روزهایش نیز از زیبایی او پر رنگ و خوشبخت است. به طور کلی، شاعر احساسات خود را نسبت به گذر زمان و تأثیر معشوق بر زندگی‌اش ابراز می‌کند.