شمارهٔ ۱۲۵ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ز آن شب که رخت دیده، گلت چیدستم
ا زدیدن روز، دیده پوشیدستم
هر روز گرفته شمع خورشید بکف
گردم پی آن شب که، تو را دیدستم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حسرت و longing شاعر به فردی خاص است. او از شبی یاد می‌کند که زیبایی معشوقش را دیده و از آن لحظه به بعد هر روز با اندوه و حسرت به دنبال روزی است که دوباره او را ببیند. شاعر با تشبیه این حسرت به شمعی که در دست دارد، نشان می‌دهد که چقدر آرزو دارد آن شب دوباره تکرار شود.