شمارهٔ ۱۷ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کوی تو، که رشک گلستان ارم است
تا هست در آن مرغ دلم، محترم است
بیرون چو رود، سزاست خون ریختنش؛
تا در حرم است صید، صید حرم است!!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر از کوی معشوقه‌اش سخن می‌گوید که مانند گلستانی زیباست و کسی که در آنجا حضور دارد، برای او محترم و عزیز است. او به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه در بیرون از آن مکان زندگی نخواهد کرد، اما در جایی که معشوقش حضور دارد، خون‌ریزی و درد را تحمل می‌کند، زیرا آنجا برایش مقدس است و عشق به معشوق او را به سیاق شکار صید می‌کند.