شمارهٔ ۱۷۲ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتی: ز رخم چرا نظر پوشیدی؟!
هنگام سخن زبان بخود دزدیدی!
پندار که کردم نگهی، رنجیدی!
انگار که گفتم سخنی، نشنیدی!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از شخصی می‌پرسد چرا به او نگاه نمی‌کند و در صحبت کردن حواسش را پرت کرده است. او تصور می‌کند که شاید به خاطر یک نگاه یا سخنی که گفته، آن شخص ناراحت شده و به او توجهی ندارد.