شمارهٔ ۱۷۳ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل‌بستگی و عشق خود به یک معشوق سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که معشوقش او را به دنبال خود کشانده و در حالی که از او دور افتاده، همچنان دلش نمی‌خواهد او را رها کند. شاعر به معشوق می‌گوید که اگر چیزی از او می‌برد، لطفا بازگرداند، اما معشوق با ناز و غرور نمی‌پذیرد و فقط می‌گوید نه. این رابطه‌ی عاشقانه نشان‌دهنده‌ی اندوه و شوق در کنار جذابیت و خودشیفتگی معشوق است.