شمارهٔ ۲۰ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امشب که مرا بر آستانت راه است
از درد دلم، دلت کجا آگاه است؟!
گیرم که دهی رخصت حرفم، چکنم!
کافسانه ی من دراز و شب کوتاه است!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از احساسات درونی خود می‌گوید. او به نزد معشوقش می‌رود و از درد دلش صحبت می‌کند، اما نگران است که آیا معشوق از این دردها آگاهی دارد یا نه. همچنین، می‌گوید اگر اجازه صحبت کند، قصه‌اش بسیار طولانی است و شب به سرعت تمام می‌شود.