شمارهٔ ۳۹ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعری از شهر بهامون می‌رود و رفتن او باعث می‌شود که از چشمان دیگران اشک بریزد. شاعر در حسی از غم و اندوه است و هر کسی را که می‌بیند، دلش به حالت دل‌دلی به درون شهر رفته و از آنجا دور می‌شود.