شمارهٔ ۶۳ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عقلی که، حذر کنم ز خوی تو نماند!
صبری که، سفر کنم ز کوی تو نماند!
پایی که، گذر کنم بسوی تو نماند!
چشمی که، نظر کنم بروی تو نماند!!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساساتی چون عاشقانه و ناامیدی اشاره می‌کند. او از اینکه عقل، صبر، پا و چشمش در مسیر عشق و دیدن معشوقش باقی نمانده، ابراز تاسف می‌کند. این بیان نشان‌دهنده شدت عشق و وابستگی او به معشوق است که هرچه تلاش می‌کند، دیگر چیزی از خود ندارد.