شمارهٔ ۲۱ ازرقی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و قدرت موسیقی بربط (نوعی ساز) و تأثیر آن بر زندگی انسان‌هاست. شاعر به تعجب و شگفتی روزگار از صنعت خلاقانه این ساز اشاره می‌کند و می‌گوید که این ساز از چهار عنصر طبیعت ساخته شده است. او توصیف می‌کند که عود دارای عطر و بوی خوشی است و زیبایی آن بی‌نظیر است. شاعر به آرامش و شادمانی‌ای که صدای این ساز به دل عاشقان می‌بخشد اشاره می‌کند و آن را از بهار نیز خرم‌تر می‌داند. او همچنین این نکته را مطرح می‌کند که هر کسی که به این ساز نواختن کند، می‌تواند به گنجی ارزشمند دست یابد. در انتها، شاعر آرزو می‌کند که صدای این موسیقی همیشه در گوش و زلف معشوق باقی بماند، و به نوعی به جاودانگی و خوشبختی اشاره می‌کند.