قصاید — ازرقی هروی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۷ — یک نیمه عمر خویش ببیهودگی بباد
- شمارهٔ ۵ — در قناعت و توفیق دین و مذهب راست
- شمارهٔ ۴ — بر سر دنیا فکند از نور چادر ماهتاب
- شمارهٔ ۲ — بفرخی و سعادت بخواه جام شراب
- شمارهٔ ۱ — چه جرم‌ست این که هر ساعت ز روی نیلگون دریا
- شمارهٔ ۶ — رمضان موکب رفتن زره دور آراست
- شمارهٔ ۳ — ای از کمال حسن تو جزوی در آفتاب
- شمارهٔ ۸ — عروس ماه نوروزی چه کرد آن دانۀ گوهر؟
- شمارهٔ ۱۵ — از آن دو عارض سوسن نمای لاله اثر
- شمارهٔ ۱۱ — عید شاداب درختیست که تا سال دگر
- شمارهٔ ۱۴ — چه روز بود که آن، ماهروی سیمین‌بر
- شمارهٔ ۱۳ — همایون جشن عید و ماه آذر
- شمارهٔ ۱۰ — ابر سیمابی اگر سیماب ریزد بر کمر
- شمارهٔ ۱۲ — بفال سعد و خجسته زمان و نیک اختر
- شمارهٔ ۹ — به فال همایون و فرخنده اختر
- شمارهٔ ۱۶ — بار دیگر بر ستاک گلبن بی برگ و بار
- شمارهٔ ۲۱ — این بربطیست صنعت او سحر آشکار
- شمارهٔ ۲۲ — بوقت صبح یکی نامه ای نوشت بهار
- شمارهٔ ۱۸ — چون چتر روز گوشه فرو زد بکوهسار
- شمارهٔ ۲۴ — اکنون که تر و تازه بخندید نو بهار
- شمارهٔ ۲۰ — دی در آمد ز در آن لعبت زیبا رخسار
- شمارهٔ ۱۷ — عید مبارک آمدو بر بست روزه بار
- شمارهٔ ۱۹ — خوش و نکو ز پی هم رسید عید و بهار
- شمارهٔ ۲۳ — جشن و نوروز دلیلند بشادی بهار
- شمارهٔ ۳۰ — شاه کرده است رای زی پوشنگ
- شمارهٔ ۲۹ — ای مبارک تر از ستارۀ روز
- شمارهٔ ۳۲ — ایا بجود و بآزادگی بدهر مثل
- شمارهٔ ۲۸ — ای دست منت تو بمن بنده در دراز
- شمارهٔ ۲۷ — چون مساعد شد زمان و چون موافق گشت یار
- شمارهٔ ۲۶ — میرود سنجابگون بر چرخ از دریا بخار
- شمارهٔ ۲۵ — در روزگار کامروا باد و شاد خوار
- شمارهٔ ۳۱ — ز موج دریا این آبر آسمان آهنگ
- شمارهٔ ۳۳ — اهل گردون دوش چون دیدند بر گردون هلال
- شمارهٔ ۳۸ — دوش در گردن شب عقد ثریا دیدم
- شمارهٔ ۴۰ — ایا بفضل و کرم یاد کرده از کارم
- شمارهٔ ۳۶ — ایا از ملک زادگان فخر عالم
- شمارهٔ ۳۷ — آمد رمضان بخیر مقدم
- شمارهٔ ۳۵ — از هری گر سوی اوغان شوی، ای باد شمال
- شمارهٔ ۳۴ — ز نور قبۀ زرین آینه تمثال
- شمارهٔ ۳۹ — باز بر طرف مه از غالیه طغرا دیدم
- شمارهٔ ۴۷ — المنه لله که خورشید خراسان
- شمارهٔ ۴۵ — سوسن و سنبل نمود از زلف و عارض یار من
- شمارهٔ ۴۴ — رخسار و قد و زلف و بناگوش یار من
- شمارهٔ ۴۳ — ز تاب عنبر با تاب بر سهیل یمن
- شمارهٔ ۴۱ — بر آن صحیفة سیمین مسای مشک مقیم
- شمارهٔ ۴۶ — گویی که ماه و مشتری از جرم آسمان
- شمارهٔ ۴۲ — ای گلبن روان و روان را بجای تن
- شمارهٔ ۴۸ — دوش تا روز فراخ آن صنم تنگ دهان
- شمارهٔ ۵۳ — ای به زمین بر، بزرگ سایهٔ یزدان
- شمارهٔ ۵۵ — ای مر ابدان بزرگی را بپیروزی روان
- شمارهٔ ۵۴ — آسمان گون قرطه پوشید،آن چو ماه آسمان
- شمارهٔ ۵۲ — بمژده خواستی آن نور چشم و راحت جان
- شمارهٔ ۵۰ — مهرگان نو در‌آمد، بس مبارک مهرگان
- شمارهٔ ۴۹ — بهار تازه ز سر تازه کرد لاله ستان
- شمارهٔ ۵۱ — در سپهر دولت آمد کامجوی و کامران
- شمارهٔ ۵۶ — بگداخت آبگینۀ شامی در آبدان
- شمارهٔ ۵۸ — ای سخن زیر دست خامۀ تو
- شمارهٔ ۵۷ — مرا درین تن و این دیدۀ چو لاله ستان
- شمارهٔ ۶۰ — مبارکی و سعادت نمود روی بشاه
- شمارهٔ ۶۲ — چو کوس عید ز درگه بکوفتند پگاه
- شمارهٔ ۶۱ — ز روی و قد تو بی شک صنوبر آید و ماه
- شمارهٔ ۶۴ — ای شکسته تیره شب بر روی ، روشن مشتری
- شمارهٔ ۵۹ — مگر که زهره و ما هست نعت آن دلخواه
- شمارهٔ ۶۳ — چو آفتاب شد از اوج خود بخانۀ ماه
- شمارهٔ ۶۵ — طالع پیروز بختی ، مایۀ نیک اختری
- شمارهٔ ۶۶ — پریرخی که ز شرمش نهان شدست پری