شمارهٔ ۴۷ ازرقی هروی
ازرقی هروی / قصاید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
المنه لله که خورشید خراسان
از برج شرف گشت دگر باره درخشان
المنه لله که آراست دگر بار
دیوان خراسان بسزاوار خراسان
المنه الله که از کشتی عصمت
شد نوح نبی بی خطر از آفت توفان
المنه الله که یوسف بامارت
بنشست و عدو گشت اسیر چه خذلان
در دیدۀ دینست خردمندی او نور
در پیکر ملکست هنرمندی او جان
محتاج بزرگان بتو چون دهر بخورشید
ممتاز کریمان بتو چون کشت بباران
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش و شکرگزاری خداوند پرداخته و به روشنی بر افتخارات و نعمتهای خراسان اشاره دارد. شاعر با بیان اینکه خراسان بار دیگر درخشان شده است، به زیباییها و هنرهای این دیار اشاره کرده و آن را به خورشیدی تشبیه میکند که درخشندگی و نور را به همراه دارد. همچنین به شخصیتهای بزرگ و معصوم نیز اشاره شده و اهمیت خردمندی و هنر در پیکره جامعه مورد تاکید قرار گرفته است. این شعر به طور کلی تجلیل از ارزشها و افتخارات فرهنگی و معنوی خراسان است.