نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ ازرقی هروی

ازرقی هروی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند

زین قصه همی حالت من بنده بداند

داند که میان دو سفر بندۀ درویش

بی یاوری شاه چه بیچاره بماند

زان همت چون دریا ، وز آن کف چون ابر

گه گاه بدین بندۀ بیچاره چکاند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شاه جهان می‌خواهد که قصه‌ی او را بشنود و از حال او آگاه شود. او بیان می‌کند که در میان سفرها، تنها و بی‌یاور، چه وضعیت سختی دارد. شاعر به وجود همت و تلاش خود اشاره می‌کند و می‌گوید گاهی اوقات به او کمک می‌شود، اما در کل احساس ضعف و بیچاری می‌کند.