شمارهٔ ۲۴ ازرقی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از حسرت و اندوه دربارهٔ پراکندگی سپاه و قدرت‌ها سخن می‌گوید. شاعر از گریهٔ ندیمان و خدمتگزاران می‌گوید و بیان می‌کند که بر اثر غم و نگرانی برای فرمانده‌ای که مانند شیر است، اشک‌هایشان همانند خون از دیدگانشان می‌ریزد.