شمارهٔ ۲۸ ازرقی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشقش به معشوق می‌گوید. او چشم‌ها را از دنیا می‌بندد و تمام وجودش را وقف عشق می‌کند. دل او به شدت پر از اشتیاق و سوز و گداز است و از اضطراب عشق در آتش می‌سوزد. او برای محافظت از معشوقش، آرزو دارد که هر چشم بدی به او نرسد.