شمارهٔ ۴۲ ازرقی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساسات عمیق عاشقانه‌اند. شاعر می‌گوید که دل او هیچ وقت به عشق کسی بسته نشده بود، اما عشق معشوقش به او آمد و دلش را گرفت. سپس به معشوق (که به ماه تشبیه شده) می‌گوید که از روی زیبایی‌اش به دیگران حسادت می‌کند و از او می‌پرسد که در مورد حال دل عاشق چه نظری دارد.