نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ ازرقی هروی

ازرقی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مهروی من، آن یافته از خوبی بَهر

فرمود مرا پرستش خویش به قهر

خوش خوش ز پی مراد آن فتنۀ دهر

رسم آوردیم بت پرستی در شهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان عشق و ارادت به معشوق می‌پردازند. شاعر از زیبایی‌ها و خوبی‌های معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که به خاطر این عشق، به پرستش معشوق خود روی آورده است. او همچنین اشاره می‌کند که این احساسات و پرستش به نوعی در شهر جا افتاده و بدل به رسم شده است. در واقع، این شعر به سادگی عمق عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها را به تصویر می‌کشد.