نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ ازرقی هروی

ازرقی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ناگاه همی زدم من، ای شمع و چراغ

از شهر به باغ با دلی پر غم و داغ

باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ

دوزخ بود ای نگار، بی روی تو باغ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر ناگهان به شمع و چراغ خطاب می‌کند و با دلی پر از غم و درد از شهر به باغ می‌رود. هرچند باغ جایی برای تماشا و آرامش به نظر می‌رسد، اما برای او بدون چهره محبوبش همچون جهنمی است.