شمارهٔ ۷۵ ازرقی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که تمام توجه و نگاهش به دوستش معطوف شده است. او از شدت عشق و احساسی که دارد، گویی که در دنیای خیال خود غرق شده و در این راستا از دیدگانش نیز خون رفته است. به نوعی، او در حال تحمل درد و غم ناشی از این عاشقانه است.