نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۹ ازرقی هروی

ازرقی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن به که جهان را به دل شاد خوری

باده ز کف حور پریزاد خوری

پیوسته ز دست نیکوان باده خوری

باد است غم جهان، چرا باد خوری؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به این نکته اشاره می‌کند که بهتر است شاد زندگی کنیم و از لذت‌های زندگی که به دست خوبان و نیکان است بهره‌مند شویم. او از این که انسان‌ها به غم و دردهای جهان توجه کنند، انتقاد می‌کند و بر اهمیت نوشیدن باده‌ای دل‌انگیز از دست حورهای بهشتی تأکید دارد. به عبارت دیگر، او به ما می‌گوید که به جای غم‌خوری، بهتر است شاد زندگی کنیم و از خوشی‌ها بهره ببریم.