رباعی شمارهٔ ۱ باباافضل کاشانی
باباافضل کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر با توام از تو جان دهم آدم را
از نور تو روشنی دهم عالم را
چون بی تو شوم قوت آنم نبود
کز سینه به کام دل برآرم دم را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ارتباط عمیق خود با معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اگر با محبوبش باشد، حاضر است جانش را فدای او کند و از نور وجود او، به جهان روشنی بخشد. اما با نبود او، هیچ قدرتی ندارد و نمی‌تواند حتی نفسش را به راحتی بیرون بیاورد. به نوعی، او زندگی و قوتش را وابسته به وجود محبوب می‌داند.