رباعی شمارهٔ ۱۱۴ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر اشاره دارد به این که در زندگی همواره باید به یاد مرگ بود. او به انسان یادآوری می‌کند که دنیا زودگذر است و همان‌طور که بخار در اثر گرما از بین می‌رود، انسان نیز باید به سرنوشت خود توجه کند و به زمین بازگردد. در واقع، دعوت به بازگشت به خاک و تفکر درباره فناپذیری زندگی است.