رباعی شمارهٔ ۱۳۳ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات اشاره به پوچی مقام‌های دنیوی و زندگی دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که جایی که مقام و جایگاهی وجود ندارد، تنها دانشی در میان است و این زندگی پر از درد و رنج، همچون تله‌ای است. همچنین، وقتی که انسان از تغییرات و حوادث زندگی رنج می‌برد، باید بدانید که آن تغییرات فقط یک رویداد گذرا بوده و مکانش شایسته‌ی توجه نیست. به طور کلی، ابیات به محتوای زندگی بی‌اعتبار و عدم اهمیت مقام‌ها اشاره دارند.