رباعی شمارهٔ ۱۳۴ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به بی‌فایده بودن فضل و علم اشاره می‌کند، چرا که آنها نمی‌توانند به انسان کمک کنند و تنها باعث رنج و درد می‌شوند. او به این نکته می‌پردازد که حتی نانی که در دست دیگران (سگان) است، به ما نمی‌رسد و نمی‌توانیم از آن بهره‌مند شویم. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده ناامیدی از شرایط دشوار و بی‌توجهی به ارزش‌های واقعی است.