رباعی شمارهٔ ۱۴۳ باباافضل کاشانی
باباافضل کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دشت از مجنون که لاله می‌روید از او
ابر از دهقان که ژاله می‌روید از او
طوبی و بهشت و جوی شیر از زاهد
ما و دلکی که ناله می‌روید از او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به ارتباط و تأثیر عشق مجنون بر طبیعت اشاره می‌کند. دشت و لاله‌ها، باران و دهقان، و همچنین بهشت و جوی شیر، همگی از عشق منصوب به مجنون نشأت می‌گیرند. در انتها، شاعر از دلشکستگی و ناله‌ای که از دلش برمی‌خیزد، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این احساسات نیز ناشی از عشق است.