رباعی شمارهٔ ۱۵۱ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دل خود می‌گوید چرا نگران هستی؟ از مرگ نترس، مانند درختی که از تیشه نمی‌ترسد. اگر کسی تو را با ناخوشی از اینجا ببرد، خوشحال باش که از هزاران فکری که تو را درگیر کرده رها می‌شوی.