رباعی شمارهٔ ۱۷۲ باباافضل کاشانی
باباافضل کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گیرم که سلیمان نبی را پسری
بر باد نشسته ای، جهان می سپری
گیرم که به کام توست گیتی، شب و روز
بنگر که پدر چه برد تا تو چه بری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به مفهوم گذرایی زندگی و قدرتی که برای انسانها میسر است اشاره می‌کند. او با بیان اینکه حتی اگر سلیمان نبی فرزند خود را به ثروت و قدرت برساند، در نهایت نباید فراموش کند که آنچه او به دست آورده، موقتی است و باید به عواقب اعمال خود فکر کند. به عبارت دیگر، موفقیت‌ها و دستاوردهای فردی نمی‌توانند جایگزین حقیقت و پاسخگویی به رفتارها شوند.