رباعی شمارهٔ ۱۸۱ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به قبر محمود غنی می‌رود و از او می‌پرسد که از دنیا چه چیزی با خود برده است. محمود غنی پاسخ می‌دهد که او فقط دو گز زمین و ده گز پارچه دارد. او همچنین به شاعر می‌گوید که اگر تو هم مثل من باشی، همین را خواهی داشت. این گفتگو بیانگر بی‌اهمیتی دنیا و مادیات در نهایت زندگی انسان است.