رباعی شمارهٔ ۲ باباافضل کاشانی
باباافضل کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اندوه تو دلشاد کند هر جان را
کفر تو دهد تازگی ای ایمان را
دل راحت وصل تو مبیناد دمی
با درد تو گر طلب کند درمان را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به این معنی است که اندوه و غم شخص باعث خوشحالی دیگران میشود و بیدینی تو تازگی و شادابی ایمان را به همراه دارد. همچنین، دلهای بیتاب نمیتوانند حتی یک لحظه از وصال تو جدا شوند، چرا که درد و رنج تو، درمانی را طلب میکند.