رباعی شمارهٔ ۴۷ باباافضل کاشانی
باباافضل کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هستی تو سزای این و صد چندین رنج
تا با تو که گفت کاین همه بر خود سنج
از خوردن و خواستن بر آسا و بباش
و آرام گزین که خفته ای بر سر گنج
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع رنج و ارزش وجود انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که وجود انسان سزاوار هزاران رنج است و از او دعوت می‌کند که به جای خوردن و خواستن‌های بی‌پایان، آرامش را برگزیده و در حال استراحت و تأمل باشد. در واقع، او به این نکته اشاره می‌کند که انسان خود را بر سر گنجی قرار داده است و باید از آن بهره‌برداری کند.