رباعی شمارهٔ ۶۴ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از وضع خود ناله می‌کند و به بدنامی و سرزنش‌هایی که از سوی مردم به او می‌شود اشاره می‌کند. او از ناتوانی و ضعف خود در برابر این سرزنش‌ها شکایت دارد و آرزو می‌کند که ای کاش کسی می‌بود تا او را یاری کند و به جلو براند تا پیش از مرگ، گام‌هایی بردارد.