رباعی شمارهٔ ۷ باباافضل کاشانی
باباافضل کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آبی که به روزگار بندد کیمُخت
تو گه پسرش نام نهی، گاهی دخت
خانی شد و پندار در او رخت نهاد
دیگی شد و امید در او سودا پخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تأثیر گذار بودن زمان و تغییرات زندگی اشاره میکند. او به نوعی از تبدیل شدن و دگرگونیها صحبت میکند که در این مسیر، ممکن است افراد نقشهای مختلفی به خود بگیرند و امیدها و آرزوها در دلها شکل بگیرد. این ابیات بیانگر این است که زندگی در حال تغییر و تحول است و انسانها در این فرآیند، هویتها و خواستههای جدیدی را تجربه میکنند.