رباعی شمارهٔ ۷۴ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت به مفهوم جاودانگی و همیشگی بودن طبیعت و موجودات اشاره دارد. تا زمانی که زمین و آسمان وجود دارند، گیاهان و حیوانات نیز همچنان خواهند بود. همچنین، با ادامه چرخش ستارگان و سیارات در آسمان، ارزش و زیبایی عشق و زندگی به‌عنوان محور اصلی جهان باقی خواهد ماند.