رباعی شمارهٔ ۷۹ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، درویش به عنوان کسی معرفی شده که دارای نام و هویت خاصی نیست و در پی چیزهای دنیوی و مادی نیست. او حتی اگر در عذاب فقر و تنگدستی زندگی کند، هیچ طمعی به مال و ثروت ندارد. به این ترتیب، درویش نماد زهد و دوری از دنیا و خواسته‌های مادی است.