رباعی شمارهٔ ۸۷ باباافضل کاشانی
باباافضل کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زاید
وین دم، دم ماست، گر تو را می‌شاید
گر در یابی، زنده بمانی جاوید
ور نه دم ماست، هم به ما می‌آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات به اهمیت لحظه‌ها و نفس‌ها اشاره شده است. شاعر می‌گوید که این دم (لحظه حال) از نفس ما زاده می‌شود و اگر آن را درک کنی، جاودان می‌مانی. در غیر این صورت، نفس ما هم به طبیعتش ادامه می‌دهد. به عبارت دیگر، آگاهی و درک لحظه‌های حال باعث زنده ماندن و ادامه حیات است.