رباعی شمارهٔ ۹ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از ناراحتی و دل‌مشغولی خود نسبت به مذهب و باورهای این قوم سخن می‌گوید و خواستار این است که با فکر و تدبیر، خود را از این شرایط رها کند. او احساس می‌کند که این مذهب او را دچار اندوه کرده و دیگران نیز در مقابل این مشکلات دست از تلاش برداشته‌اند.