رباعی شمارهٔ ۹۹ باباافضل کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به فردی اشاره دارد که در آرامش و عافیت زندگی می‌کند، اما در درون خود با مشکلات و تضادها دست و پنجه نرم می‌کند. شاعر از او می‌خواهد که از خواب غفلت بیدار شود و به جای فرار از واقعیت‌ها، با آن‌ها روبرو شود. روزگار می‌گذرد و وقت آن است که به زندگی فعال و بیدار برگردد.