رباعی شمارهٔ ۳ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عذاب عقل و آگاهی در برابر جهل و نادانی جامعه خود اشاره می‌کند. او به آشفتگی و سردرگمی مردم اشاره دارد که با تقدیس چیزهای بی‌ارزش (بت) و عدم توجه به حقیقت، به وضعیتی خفت‌بار دچار شده‌اند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که وضعیت کنونی و نادانی آن‌ها موجب تمسخر و تحقیر از جانب افراد غیرمومن شده است.