رباعی شمارهٔ ۳۶ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این سطور به درد و رنج عشق اشاره می‌کند که افزایش خواهد یافت. او از عاطفه و احساسی سخن می‌گوید که دل همیشه در گریه و اندوه است. جالب اینجاست که در حالی که یکی از طرفین عشق در تلاش است تا مشکل را حل کند، طرف دیگر به دنبال دلیل و عذر و بهانه‌ای برای رفتار خود می‌گردد.