رباعی شمارهٔ ۴۳ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از محبوب خود می‌خواهد که به او هدیه‌ای بدهد و از او می‌خواهد که به خاطر عشقشان، همه چیز را فراموش کند. محبوب در پاسخ می‌گوید که ارزش عشق او بسیار بیشتر از هر هدیه‌ای است و از گوینده می‌خواهد که به جای فضولی، جانش را قربانی کند. در واقع، او بیان می‌کند که جانش را تنها به عشق او می‌دهد و از او انتظار هدایا ندارد.