بخش ۲۲ - فیما یتضمن الاشارة الی قول سید الاوصیاء صلوات الله علیه و آله: «ما عبدتک خوفا من نارک و لا طمعا فی جنتک، بل وجدتک اهلا للعبادة فعبدتک» شیخ بهایی
شیخ بهایی / نان و حلوا / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
نان و حلوا چیست؟ ای نیکو سرشت
این عبادتهای تو بهر بهشت
نزد اهل حق، بود دین کاستن
در عبادت، مزد از حق خواستن
رو حدیث ما عبدتک، ای فقیر
از کلام شاه مردان، یاد گیر
چشم بر اجر عمل، از کوری است
طاعت از بهر طمع، مزدوری است
خادمان، بیمزد گیرند این گروه
خدمت با مزد، کی دارد شکوه؟
عابدی کاو اجرت طاعات خواست
گر تو ناعابد نهی نامش، رواست
تا به کی بر مزد داری چشم تیز!
مزد از این بهتر چه خواهی، ای عزیز
کاو تو را از فضل و لطف با مزید
از برای خدمت خود آفرید
با همه آلودگی، قدرت نکاست
بر قدت تشریف خدمت کرد راست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی مفهوم واقعی عبادت و طاعت میپردازد. شاعر میگوید که انجام عبادت تنها برای رسیدن به بهشت و خواستن مزد از خدا نادرست است. او اشاره میکند که عبادت واقعی باید بدون چشمداشت به پاداش باشد و خالصانه انجام شود. در نهایت، بر اهمیت خدمت به خداوند و توجه به اراده و فضل او تأکید میشود و اشاره میکند که خداوند انسانها را برای خدمت آفریده و نیازی به طلب مزد ندارد. بنابراین، عبادت باید بهخاطر عشق و خدمت به خداوند باشد، نه بهخاطر پاداشهای دنیوی.