بخش ۲۳ - فی التشویق الی الا قلاع عن ادناس دارالغرور و التشویق الی الارتماس فی بحر الشراب الطهور شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از گذر عمر و ضرورت استفاده بهینه از زمان سخن می‌گوید. او از خداوند می‌خواهد که با کمک شراب طهور، آلودگی‌ها را از او پاک کند و او را از غم و اندوه آزاد سازد. این شراب را به عنوان کلید شادی و خوشبختی توصیف می‌کند و آرزو دارد از دنیای آشفته و پربازسوسه بگریزد. شاعر در جستجوی حالتی است که بتواند از دنیای علمی و مذهبی فراتر رود و به آرامش و شادی درونی دست یابد. او خواهان صلح و دوستی با همه انسان‌هاست و از دیگران می‌خواهد که فقط نیکی را با او بزنند.