شمارهٔ ۵۵ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آن خط سبز بین که چه زیبا نوشته‌اند
گویی خط از عبیر به دیبا نوشته‌اند
در معنی لب تو ز شنگرف نقطه‌ای
برگل نهاده شرح به بالا نوشته‌اند
یا نسختی ز مهر گیا ثبت کرده‌اند
یا سر خطی بحون دل ما نوشته‌اند
یا با خط غبار به گرد عقیق تر
رمزی ز زنده کردن موتی نوشته‌اند
شرحی ز نوشداروی کاوس داده‌اند
رازی ز معجزات مسیحا نوشته‌اند
آیات حسن مطلق و اسرار عشق پاک
با لاجورد بر گل رعنا نوشته‌اند
جز عشق، صانعی نبود در جهان «بهار»
بیهوده گفته‌اند جز این یا نوشته‌اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی خط و نوشته‌هایی که بر لب معشوق حک شده‌اند، سخن می‌گوید. او به تجلی عشق و معانی عمیق آن در هر کلمه و خط اشاره دارد و می‌گوید که این نوشته‌ها مانند گلاب و دیبا از عشق و زیبایی سرشارند. شاعر همچنین تفسیرهای مختلفی از این نوشته‌ها ارائه می‌دهد، برای مثال، نشانه‌هایی از معجزات و رازهای زندگی. در نهایت، او بر این باور است که عشق، تنها حقیقت و زیبایی واقعی در جهان است.