شمارهٔ ۱۱۸ - قطعه در وصف وثوق الدوله ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شاد باش ای وثوق دولت و دین
که تو را روزگار کرد بزرگ
گر مهمات سخت ییش آید
سهل گیرش که شد نبرد بزرگ
کارهای بزرگ و صعب و درشت
رخ نماید چو گشت مرد بزرگ
کاین مثل یادگار پیشین است
هر کرا سر بزرگ درد بزرگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به شخصی به نام وثوق (احتمالاً اشاره به یک مقام یا شخصیت) تبریک می‌گوید که روزگار او را به جایگاه بزرگی رسانده است. او به این نکته اشاره می‌کند که در مواجهه با مسائل و چالش‌های سخت، باید با سهل‌گیری و آرامش برخورد کرد، زیرا کارهای بزرگ معمولاً نیازمند شهامت و صبر هستند. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که مشکلات بزرگ نشانه‌ی شخصیت و بزرگی فرد است و دردهای بزرگ نشان‌دهنده‌ی بزرگ بودن انسان‌هاست.